کاش رویاهامان روزی حقیقت می شدند

تنگنای سینه ها دشت محبت می شدند

سادگی. مهرووفا قانون انسان بودن است

کاش قانونهایمان یکدم رعایت می شدند

اشکهای همدلی از روی مکراست وفریب

کاش روزی چشمهامان با صداقت می شدند

گاهی از غم می شود ویران دلم.ای کاش

بین دلها غصه ها مردانه تقسیم می شدند

خیانت

خیانت تنها این نیست

که شب را با دیگری بگذرانی......

خیانت میتواند دروغ دوست داشتن باشد

خیانت تنها این نیست که دستت را در خفا در

دست دیگری بگیری خیانت می تواندجاری کردن اشک

در دیدگان معصومی باشد

سخته بخوای همه دردهاتو توی چند تا

جمله تکراری خلاصه کنی همه دردهاتو شکل

حرف در بیاری و حرفاتو شکل کلمه ...کلمه پیدا

کردن برای گفتن بغضت سخته...زندونی کردن این همه فکر

توی چار دیواریه مغزت سخته. مجبورم بنویسم .....اینجا برای دفن

کردن حرفام. دردام وبغضهام فقط به خاطر اینکه خفه نشم...من بار دیگر

دلم گرفته

جزیره

جزیره

من همون جزیره بودم خاکی و صمیمی و گرم واسه عشق بازی

موجها قامتم یه بستر نرم

یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجها یه نگین سبز خالص

توی انگشتر دریا..........

تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی..!!!غصه های عاشقی رو تو 

وجودم جا گذاشتی

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرو رو شد برای داشتن عشقت همه

جونم آرزو شد

تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه ابر و بادو دریا گفتن

حس عاشقی همینه

اومدی تو سرنوشتم بی بهونه پا گذاشتی اما تا قایقی اومد از من و

دلم گذشتی!!!! رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا من و

دل اما نشستیم چشم به راهت لب دریا........

دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی لحظه های

بی تو بودن میگذره اما به سختی

دل تنها و غریبم داری این گوشه می میره ولی حتی وقت مردن باز

سراغت و میگیره...........

میرسه روزی که دیگه ته دریا میشه خونم اما تو دریای عشقت

با ز یه گوشه ای می مونم

من همون جزیره بودم خاکی و صمیمی و گرم

مرا بخوان

مرابخوان تا تنها نام و یاد تو در صفحه ی دلم نقش بندد

مرابخوان تا در شبهای هجران به جنین صدای زیبایت دل خوشی دارم

مرابخوان که تا ابدیت بنده عشق تو باشم

مرابخوان تا عاشقانه فریاد بزنم که تا ابدیت تا آن سوی زندگی تنها به یاد توام